Przeżywamy Misje Parfialne!

Dla naszej parafii to czas łaski! To spotkanie z Bogiem w Jego Słowie, sakramentach świętych, w modlitwie i we wspólnocie a szczególnie w rodzinie, w której żyjemy. Ona musi „być silna Bogiem”, o tym przypomina nam ks. Janusz Mastalski, nasz przewodnik na drodze misyjnej.Oto fragment z jednej z nauk:

Na koniec misji świętych warto sformułować kilka postulatów dotyczących samowychowania, które powinno być obecne w życiu każdego z nas. Jest ono w rodzinie szczególnie ważne. Niech przewodnikiem po tym niełatwym podejściu do siebie będzie Prymas Tysiąclecia. Analizując nauczanie kard. Stefana Wyszyńskiego, można pokusić się o sformułowanie kilku zasad owego samowychowania:

  • Zasada wychowania do miłości przez miłość. Ludzie mówią: „czas to pieniądz”. Ja mówię inaczej – „czas to miłość”. Pieniądz jest znikomy, a miłość trwa.
  • Zasada szacunku dla drugiego. Nie trzeba innych ciągle ganić, karcić, wytykać. Należy zawsze odwoływać się do wartości, które są w każdym człowieku, chociażby ten człowiek był najbardziej sponiewierany i zniszczony (…). Człowiek ujawnia swoją osobowość w sposobie traktowania innych.
  • Zasada troski o własną godność. Życie trzeba przeżyć godnie, bo jest tylko jedno (…). Od siebie trzeba wymagać najwięcej.
  • Zasada   wychowania do postawy przebaczającej. Człowiek, który nie lubi i nie umie przebaczać, jest największym wrogiem samego siebie.
  • Zasada kształtowania prawidłowej samooceny. Należy w sobie dostrzec pozytywne wartości, bo nawet w najgorszym z nas jest jeszcze ślad Bożej dobroci.
  • Zasada wewnętrznego wyciszenia. Zagadnienia „braku czasu” nie rozwiąże się przez pośpiech, lecz przez spokój (…). Wielkie sprawy powstają w ciszy i skupieniu. Musimy uczyć się sztuki milczenia i skupienia.
  • Zasada ofiarności w pracy. Każda rzecz wielka musi kosztować i musi być trudna. Tylko rzeczy małe i liche są łatwe.
  • Zasada konsekwencji. Kto chce wejść na szczyt, musi zaczynać od dołu, a potem iść krok za krokiem, nie przyspieszając go. Zły to taternik czy alpinista, który zaczyna wspinaczkę w góry od zrywu i wielkiego wysiłku. Dobry – idzie krok za krokiem, powoli, spokojnie.
  • Zasada krytycznego podejścia do świata. Nie można brnąć bezkrytycznie w tzw. nowoczesność, bo ona jest pełna fałszu i bierze ludzi w niewolę.
  • Zasada wychowania do odpowiedzialności. Człowiek jest odpowiedzialny nie tylko za uczucia, które ma dla innych, ale i za te, które w innych budzi.
  • Zasada kształtowania zdrowej ambicji. Choćbyś przegrał całkowicie, zbierz się, zgarnij, zacznij od nowa! Spróbuj budować na tym, co w tobie jest z Boga.
  • Zasada prospołecznego postępowania. Największą mądrością jest umieć jednoczyć, a nie rozbijać.

                                                                     (z konferencji dla młodzieży)