PRZYGOTOWANIE DO KONSEKRACJI KOŚCIOŁA

19 kwietnia 2026 roku nasza parafia przeżywała kolejną niedzielę duchowego przygotowania do konsekracji kościoła, która – jak wszyscy z radością oczekujemy – odbędzie się w październiku. W tym szczególnym dniu towarzyszył nam o. Samuel Węgrzyn OFM, wikary z kalwaryjskiego klasztoru, który wprowadził nas w głębię znaczenia świątyni i jej duchowej symboliki.

Ojciec Samuel zwrócił naszą uwagę na ambonę – miejsce, które nie jest jedynie przestrzenią głoszenia słowa, lecz znakiem łączności nieba z ziemią. To właśnie stamtąd rozbrzmiewa Słowo Boże, które prowadzi człowieka ku zbawieniu. Ambona staje się więc jakby pomostem, przez który sam Bóg przemawia do swojego ludu, zapraszając go do życia w prawdzie i miłości.

W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera dzisiejsze Narodowe Czytanie Pisma Świętego. Po rannej Mszy Świętej, aż do sumy, z tej właśnie ambony będzie rozbrzmiewać Słowo Boże (Pierwszy i Drugi List św. Pawła do Tesaloniczan, Pierwszy i Drugi List św. Pawła do Tymoteusza oraz List św. Pawła do Tytusa)– żywe, skuteczne i zawsze aktualne. Jest to piękny znak jedności całej wspólnoty, która gromadzi się wokół słowa Boga, słuchając Go i pozwalając, by przemieniał serca. To także konkretna odpowiedź na zaproszenie Kościoła, by jeszcze głębiej zakorzenić swoje życie w Ewangelii.

W swojej refleksji kaznodzieja przywołał także postać św. Ojciec Pio, którego obecność w naszym witrażowym kościele jest szczególnie wymowna. Przez kolorowe szkło witraży przenikają promienie światła, które rozświetlają wnętrze świątyni, stając się pięknym obrazem Bożej łaski spływającej na wiernych. Tak jak światło przenika przez witraże, tak święci – a wśród nich Ojciec Pio – wskazują nam drogę do Boga, ucząc pokory, modlitwy i zawierzenia.

Nie zabrakło również odniesienia do głębokiej więzi, jaka łączyła św. Ojca Pio ze św. Jan Paweł II. To właśnie na jego prośbę święty zakonnik modlił się o uzdrowienie Wandy Półtawskiej, która ciężko chora na raka doświadczyła całkowitego i niewytłumaczalnego z medycznego punktu widzenia uzdrowienia. To wydarzenie jest dla nas żywym świadectwem mocy modlitwy i wstawiennictwa świętych, a także znakiem, że Bóg działa tam, gdzie człowiek pokłada w Nim ufność.

To spotkanie było nie tylko katechezą, ale prawdziwym zaproszeniem do głębszego przeżywania wiary. Uświadomiło nam, że kościół to nie tylko budowla, lecz przede wszystkim przestrzeń spotkania z żywym Bogiem. Każdy element świątyni – od ambony, przez ołtarz, aż po witraże – ma prowadzić nas ku temu, co niewidzialne, a zarazem najważniejsze.